Τετάρτη, Νοέμβριος 04, 2009

Έλσα

Η Έλσα με καλωσόρισε…
Ήταν τα πρώτα μάτια που είδα μπαίνοντας στη νέα μου δουλειά. Είναι τα ίδια μάτια που βλέπω ακόμα και σήμερα…κάθε μέρα… κάθε ώρα…

Η συνέχεια σύντομα…εδώ…

Όλα μια μέρα επιστρέφουνε…

Όλα μια μέρα επιστρέφουνε… Έτσι νομίζω…Έτσι πιστεύω από την ημέρα που σε άφησα να φύγεις… Από την ημέρα που επέλεξες να καρφώσεις τα νύχια σου στην καρδιά μου και να την ξεριζώσεις… Όχι για να την πάρεις μαζί σου… Αυτό άλλωστε θα έκανε εμένα ευτυχισμένο κι εκείνη ακόμα πιο δυνατή για να χτυπάει περισσότερο… Την πήρες για να την «κάψεις»… Και όχι με μιας… Αλλά αργά…βασανιστικά... Όπως οι εφιάλτες που βλέπω πάντα με σένα πρωταγωνίστρια στην αγκαλιά άλλου… Να κοιμάσαι κι εγώ σαν φάντασμα να κοιτώ κάθε κίνηση των βλεφάρων σου και να μετρώ κάθε αναπνοή σου…


Όλα μια μέρα επιστρέφουνε… Αυτό είναι σίγουρο τελικά…

Γιατί κι εγώ…Να! Επέστρεψα σε σένα… Σε ότι αγάπησα και για ότι πόνεσα…Σε ότι περίμενα και…περιμένω να επιστρέψει σε μένα...

Ραντεβού πάντα εκεί… Ξέρεις εσύ…

Αν θα ‘ρθεις… Ξέρω εγώ…

http://www.youtube.com/watch?v=4SGtsr72xXI

Τετάρτη, Οκτώβριος 21, 2009

3 μικρές ιστορίες...σοκολάτας...

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ…


01:00 μετά τα μεσάνυχτα και είχα κατεβάσει το σκύλο μου τον Ραμόν βόλτα... Στην επιστροφή κοίταξα το γραμματοκιβώτιό μου για να δω τι καινούριο φαγάδικο έχει ανοίξει στη γειτονιά που κατά δεκάδες στέλνει φυλλάδια ή τί καινούρια προσφορά έχουν τα praktiker…

Ουπς! Λίγο μεγάλο μου φαίνεται το γραμματάκι αυτό… Σκισμένος φάκελος και μέσα μία…σοκολάτα… ΙΟΝ γάλακτος γίγας!

«Σ’αγαπώ πολύ…γιατί κατάφερες να κάνεις τη ζωή μου πιο γλυκιά…» έγραφε πάνω στο χαρτί της…

Χα! Αποκλείεται να είναι για μένα σκέφτηκα, αφού τα μόνα που έχω βρει στο γραμματοκιβώτιο μου τα τελευταία χρόνια, είναι κάτι σπασμένα cd από εξαγριωμένη τέως ερωτευμένη νεαρά... Τα υπόλοιπα «καντήλια» ή «ποιήματα» μου τα στέλνουν πλέον με sms ή μηνύματα στο facebook… Τι γλυκό… Αχ… Ωραία εποχή ζούμε…ρομαντική και ζεστή…


Κοιτάζω τη διεύθυνση Αγαμέμνωνος 3… 4 στενά και 500 μέτρα κάτω από το σπίτι μου δηλαδή…

Αποστολέας: Γιάννης Καραδήμος – ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ… (έχω ξαναγράψει… ΜΟΝΟ τα παιδιά των δυτικών προαστίων έχουν ψυχή και αυθεντικότητα μέσα τους για να εκφράζονται έτσι…)

Παραλήπτης: Μυρτώ Αναγνώστου


Δεν είχα κουράγια να περπατήσω να πάω να την αφήσω εκεί που έπρεπε… Την πήρα μαζί μου σπίτι, μπας αξιωθώ κάποια στιγμή και την πάω… 8 μέρες την έβλεπα… Στο τσακ τη γλύτωσε 2 φόρες από την υπογλυκαιμία μου…και πάντα σκεφτόμουν, πόσο ευτυχισμένο είχε κάνει εμένα μια σοκολάτα Lacta, που πάνω στο χαρτί της μου είχε γράψει η πρώτη μου αγάπη… «Σ΄αγαπώ και θα σ’αγαπώ για πάντα…». Τώρα βέβαια ούτε να με βλέπει δεν θέλει…αλλά λέμε τώρα… (ποιος ξέρει τι της έκανα κι εγώ ο αλήτης…)
Πρώι Τρίτης, σηκώθηκα από το κρεβάτι μου και ξεκίνησα για τον προορισμό μου με τη σοκολάτα στο χέρι… Έφτασα! Άφησα τη σοκολάτα στο σωστό όνομα στη σωστή διεύθυνση…

Σκέφτηκα ότι το πιο πιθανό ήταν οι «πρωταγωνιστές» να ήταν παιδιά… Σκέφτηκα επίσης τον φίλο μας να περιμένει ανυπόμονα να τον πάρει ο έρωτάς του τηλέφωνο να του πει ότι έλαβε το «γλυκό» του γράμμα και αυτή να μην παίρνει… Σκέφτηκα αυτός να τη ρωτάει κάποια στίγμη αν έλαβε κάτι και αυτή να του λέει όχι και μόλις της εξηγούσε αυτή να μην τον πίστευε… Σκέφτηκα ότι αν τη σοκολάτα την έπαιρνε χαμπάρι η χοντρή γεροντοκόρη του διπλανού διαμερίσματος, τώρα θα ήταν παρελθόν και οι ιστορίες μας…2! Σκέφτηκα πολλά…
Ελπίζω να διόρθωσα όμως (έστω και λίγο καθυστερημένα) το λάθος του ταχυδρόμου και να συνέχισα έτσι μια…γλυκιά ερωτική ιστορία…



ΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ Ή ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ…;


Απόγευμα της ίδιας μέρας κι ερχόμενος από τη δουλειά μου, σταμάτησα στο super market της γειτονιάς για κάποια ψώνια ημέρας… Αφού καλύπτω πλήρως τα αναγκαία που έγραφα στο «σκονάκι» μου, στέκομαι στην ουρά πίσω από έναν πιτσιρικά 13-14 χρονών… Τα ψώνια του, μία μεγάλη τροφή σε κονσέρβα για τον σκύλο και ένα κουτί με σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς…


“12,80 €” του λέει η ταμίας

Ο μικρός κολλάει… “Συγνώμη πόσο κάνει η κονσέρβα;” Ρωτάει...

“7,20 €” του απαντάει η ταμίας

“Συγνώμη αλλά δεν έχω τόσα… έχω μόνο 8 ευρώ και τα υπολόγισα λάθος…”

“Και τι θα κάνεις” τον ρωτάει…

Ο μικρός σκέφτεται προς στιγμήν… “εεεε.. θα πάρω μόνο τις καρδούλες…

“Και ο σκύλος τι θα φάει;” πετάγομαι εγώ και τον ρωτάω…

“Κοιτάξτε κύριε” μου απαντάει, “ο σκύλος μου θα με καταλάβει…το κορίτσι μου όχι! Της τις είχα υποσχεθεί…”. Από μικρός στα βάσανα, σκέφτομαι…

“Την αγαπάς;” τον ρωτάω με παιδικό αυθορμητισμό κι εγώ… “Ναι” μου λέει…”είναι η ψυχή μου

Έμεινα από την απάντηση του και ταυτόχρονα γέλασα ταυτόχρονα με την επίσης έκπληκτη ταμία … Τι άλλο θα μπορούσε κανείς να πει εκείνη τη στιγμή…

“Θα μου επιτρέψεις τότε να κάνω εγώ το τραπέζι στο σκύλο σου…” είπα και στην τσάντα προστέθηκε η κονσέρβα!

Η «ΜΑΥΡΗ» ΣΟΚΟΛΑΤΑ …

Καθώς επέστρεφα σπίτι κι ενώ ακόμα σχεδόν γελούσα με τον μικρό. Σκεφτόμουν ότι 2 περιστατικά με πρωταγωνιστή μια “σοκολάτα” και εμένα “κομπάρσο”, είχαν τύχει σε 1 μέρα! Λες να τριτώσει; Μπαααα… το πολύ πολύ να φάω κι εγώ μια σοκολάτα και να το δέσω έτσι…


Το βράδυ είχα κανονίσει να βγω με μία φίλη που είχα να δω καιρό σχετικά… Θα πηγαίναμε σε μια μουσική σκηνή που παίζανε κάτι φίλοι της, να ακούσουμε τα ίδια κομμάτια που ακούς από τα μπουζούκια μέχρι το μέγαρο μουσικής πλέον… (ΕΠΑΨΕΣ ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΘΥΜΙΖΕΙΣ…κλπ.).
Κάποια στιγμή το σχήμα έκανε διάλειμμα ολίγων λεπτών… Η φίλη μου με αγωνία και βιασύνη μου λέει “πάμε έξω να κάνουμε ένα τσιγάρο με τα παιδιά”. Εγώ δεν καπνίζω… Δεν κάπνισα ποτέ δηλαδή…

“Έρχομαι σε 3’ της λέω, μέχρι να πληρώσω και μετά θα την κάνω για σπίτι…” , ίσα που πρόλαβα να πω…ενώ αυτή ήδη σχεδόν βρισκόταν έξω…

Πράγματι μετά από λίγο βγαίνω από το μαγαζί… Κοιτάζω γύρω μου η φίλη μου πουθενά… Ξαφνικά ακούω τη φωνή της πίσω από ένα αυτοκίνητο. Όντως ήταν εκεί… Καθισμένη σε ένα πεζούλι «έκαιγε» τη «σοκολάτα» της για να πιει το «τσιγάρο» της…


Κοίτα να δεις σκέφτηκα φεύγοντας και αφού καληνύχτισα...


Τελικά οι σοκολάτες… τρίτωσαν σήμερα…

Τετάρτη, Οκτώβριος 07, 2009

Οι επόμενες μέρες...

Καλές οι πρωτοβουλίες και οι επιλογές του Γιώργου Πάπανδρεου με καθαρό αέρα ανανέωσης σε πρόσωπα για το υπουργικό συμβούλιο. Με τις κινήσεις αυτές ο Γιώργος Παπανδρέου, παίζει ένα πολύ δυνατό και ριψοκίνδυνο παιχνίδι που θα καθορίσει τη νέα πολιτική ιστορία του τόπου. Δηλαδή η υπουργοποίηση αρκετών νέων πολιτευτών με προφίλ...απλού πολίτη, ίσως ανοίξει ένα δρόμο για νέα πολιτικά ήθη και δεδομένα, με τον λαό να έχει πιο ουσιαστικό ρόλο και να μπορεί πιο εύκολα να μπει  στο κοινοβούλιο και να εκφράζεται επιτέλους η καθημερινότητά μας και τα προβλήματα της.

Βεβαίως δεν μπόρεσε να αποφύγει το "Τον εχθρό σου πρώτο στο τραπέζι", για να κρατήσει και τις ισορροπίες εντός και να μην έχει από την αρχή εσωκομματικές "υπόγειες" άναταράξεις.

ΑΗΔΙΑ, μας προκάλεσε ο χθεσινός Θέμος Αναστασιάδης, που με τις εκπομπές του, μας γυρνάει σε προπαγάνδα εποχής '80, χωρίς να σέβεται θεσμούς και αξίες. Αν ήθελε να πανηγυρίσει τόσο πόλυ, που έφυγε η κυβέρνηση που φούσκωσε τον λογαριασμό του κατά 5.000.000 €, θα έπρεπε τουλάχιστον να κρατήσει τους τόνους και το ύφος που κράτησε μετά τη νίκη του και προς τιμήν του, ο αργηγός του ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια υπάρχει κανείς που μπορεί να δει ολόκληρη εκπομπή του?

Στη Νέα Δημοκρατία τώρα τα "ανέκδοτα" ξεκίνησαν νωρίς με την υποψηφιότητα Ψωμιάδη... Κι έχει ακόμα γέλια, μέχρι τα επόμενα...κλάματα...

Στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, πολύ σωστή η απόφαση να προτείνουν για πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας, τον Αλέξη Τσίπρα, που το έχουμε ξαναπει μέσα από εδώ, ότι είναι κεφάλαιο για την παράταξη και ξέρει να παίζει και μόνος του αν χρειαστεί.

Εδώ είμαστε όμως και παρακολουθούμε τις εξελίξεις...

Δευτέρα, Οκτώβριος 05, 2009

ΣΥΝΤΡΙΒΗ...

Μεγάλη ήττα και συντριβή για τη Νέα Δημοκρατία. Σφαλιάρα που ούτε ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου δεν περίμενε ότι θα δώσει…
Η χθεσινή μεγάλη νίκη του ΠΑΣΟΚ δείχνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο ότι οι εποχές άλλαξαν… Οι νέες γενιές δεν καταλαβαίνουν από κόμματα και μηχανισμούς…

Στη νέα εποχή δεν υπάρχουν «βάσεις» κομμάτων. Μην ενθουσιάζεται κανείς, ούτε να εκπλήσσεται από τη μεγάλη διαφορά των 10 μονάδων… Πολύ εύκολα αυτή η διαφορά μπορεί να μετακινηθεί στην άλλη πλευρά σε σύντομο χρονικό διάστημα, αν ο λαός συνειδητοποιήσει ότι και αυτή η κυβέρνηση είναι μια φούσκα!

Η «Οδός Θεωρίας» βρέθηκε εχθές και για 2 ώρες μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων σε όλα τα σημεία συγκέντρωσης της χαράς και της λύπης…

Από την Κλαυθμώνος μέχρι την Ιπποκράτους και από την πλατεία Συντάγματος μέχρι τη Ρηγίλλης.

Στην Ιπποκράτους ανάμεσα σε ένα πανηγυρικό κλίμα και σε πρόσωπα χαρούμενα με την ελπίδα της αλλαγής του αύριο, είδαμε με σημαίες (εκτός του ΜΗΤΣΑΡΑ των γηπέδων) και άτομα που το 2007 πανηγύριζαν έξω από τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας. Στην Κλαυθμώνος κάνανε εμφάνιση τα πρώτα jeep με σημαίες, που σύντομα θα ανέβουν μια κατηγορία ακόμα σε κυβικά…
Περπατήσαμε μέχρι την πλατεία Συντάγματος για να δούμε τη φωτό που βλέπετε πιο πάνω. Πρόσωπα σκυθρωπά, σχεδόν προδομένα στην όψη τους, ψάχνανε να βρούνε γιατί μέσα σε 2 χρόνια γίνανε ο Τζανετάκος της πολιτικής, με απανωτές σφαλιάρες και με την μεγαλύτερη αυτή που δεχτήκαν εχθές… Εικόνα εγκατάλειψης… Μόνο κάτι skateboarders άλλαζαν την εικόνα πιο κει με τα κόλπα τους.

Φτάνουμε Ρηγίλλης… Λίγα λεπτά μετά βγαίνει η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία χειροκροτείται χλιαρά από τους 50 οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας που απαρηγόρητοι καθόντουσαν έξω από τα γραφεία της παράταξης.

Ακολουθεί ο Δημήτρης Αβραμόπουλος που και αυτός δέχεται ένα χλιαρό χειροκρότημα…

Και ξαφνικά κι ενώ ήμασταν λίγα μέτρα πιο κει, ακούμε ένα πολύ δυνατό -καθολικό- χειροκρότημα και mini αποθέωση… Νομίζαμε ότι έβγαινε ο Καραμανλής… Λάθος… Μόλις είχε βγει ο Αντώνης Σαμαράς… (σημειώστε το αυτό).
Τέλος, κι ενώ ο Καραμανλής έβγαινε από την πόρτα των γραφείων του κόμματος, γνωρίζοντας και αυτός την αποθέωση και ακούγοντας τον κόσμο να του φωνάζει «ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΧΑΤΙΡΙ ΚΩΣΤΑ» και «ΜΗΝ ΦΥΓΕΙΣ ΚΩΣΤΑ…ΓΙΑΤΙ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ», ο Γιώργος Σουφλιάς φυγαδευόταν από την πλαϊνη πόρτα της Ρηγίλλης για να πάει μέχρι το Ζάππειο και να ολοκληρώσει…την αποστολή του…
Η επόμενη μέρα θα είναι σίγουρα διαφορετική… Το ΚΚΕ έχασε δυνάμεις… Ο ΛΑ.Ο.Σ. ενισχύθηκε και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α έσωσε την παρτίδα στην τελευταία γύρα…

Οι οικολόγοι πλήρωσαν τη συσπείρωση των 2 μεγάλων και την ανασκούμπωση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α…

Σημαντικό ποσοστό αποχής (30%!!!) και αυτή τη φορά που δεν πρέπει να αγνοηθεί από κανέναν. Και αυτό γιατί στο σύνολο της επικράτειας υπήρξε αύξηση στην αποχή της τάξεως του 7%, σε σχέση με το 2007. Μόνο η Λέσβος είχε 55% αποχή…
Η αγωνία της επόμενης μέρας τώρα για όλους μας είναι, αν θα τα καταφέρει ένας άνθρωπος, που με δυσκολία κάποιος θα του άφηνε τα κλειδιά της επιχείρησης του για 4 χρόνια, να κάνει πράξη αυτά που έχει στο μυαλό του. Και το πιο βασικό αν θα τον αφήσουν να υλοποίηση το έργο του, λαμόγια και τρωκτικά…

Κι ελπίζω να μην αφεθεί και αυτός στις τύχες αυτών που του έκαναν την πιο σκληρή εσωκομματική αντιπολίτευση… του Μπόμπολα και του Λαμπράκη δηλαδή που ήδη γλείφουν εκεί που έφτυναν 2 χρόνια πριν όταν «σταύρωναν» τον σημερινό «σωτήρα» τους…
Καλή διακυβέρνηση λοιπόν στο ΠΑΣΟΚ… Το “party” τώρα αρχίζει…ή συνεχίζεται…

Παρασκευή, Οκτώβριος 02, 2009

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2009


Τι θα ψηφίσουμε τελικά?

Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. ?

ή

ΧΑΡΙΖΩ ΟΙΚΟΠΕΔΑ - ΧΑΡΙΖΩ ΧΡΕΗ?

2 ΜΕΡΕΣ ΜΟΝΟ... ΚΑΙ ΘΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟ "ΘΑ", ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΑΞΗ...

Την Κυριακή και τα αποτελέσματα του γκάλοπ που ξεκίνησε πριν 1 μήνα...εδώ στην "Οδό Θεωρίας"!

Τετάρτη, Σεπτέμβριος 30, 2009

ΓΥΜΝΟΣ...

Τέλη Σεπτεμβρίου 2009… Ναι, πριν λίγες μέρες… και απόγευμα Παρασκευής θέλησα να κολυμπήσω σε μια μικρή παραλία της Αττικής… Στην παραλία , μετρημένοι 5 άνθρωποι κοιτούσαν ο ένας τον άλλον να δει ποιος είναι πιο τρελός από τον άλλον, αφού για 3η συνεχόμενη μέρα έβρεχε και ο αέρας είχε κιόλας παγώσει, φέρνοντας τα πρώτα μηνύματα του χειμώνα….


Παρ’ όλ’ αυτά… είναι από τις λίγες στιγμές της ημέρας που πραγματικά χαλάρωνα…μέχρι που ακούω τη φωνή μιας μεσόκοπης κυριούλας που καθόταν λίγο πιο ‘κει… «Σας παρακαλώ, αυτό που κάνετε είναι απαράδεκτο! Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να βλέπουμε το…μόριο σας!!! Εδώ δεν είναι παραλία γυμνιστών».
Ώπα, λέω! Γυρνάω και πραγματικά βλέπω έναν πολύ αδύνατο ψηλό νεαρό με γενειάδα να στέκεται αμίλητος μπροστά της… γυμνός!


«Τι με κοιτάς ανώμαλε?» φώναξε η κυρία και σηκώθηκε μαζεύοντας βιαστικά τα πράγματά της για να φύγει μακριά από τον… “ανώμαλο” της παραλίας…


«Μη φοβάσαι», της λέει ο νεαρός “γυμνιστής”… «Ντυμένος είμαι…».


Ο νεαρός έσκυψε το κεφάλι και ήρθε με αργά βήματα προς το μέρος που καθόμουν εγώ λίγα μέτρα πιο κει. Γυρνάω και προσπάθησα να δω που είναι η πετσέτα του ή τα πράγματά του… Πουθενά όμως… Τίποτα…


Τον παρακολουθώ και κάθεται όπως ήταν πάνω στα βότσαλα σταυροπόδι και πιάνοντας μια πέτρα προσπαθούσε να κάνει γκελάκια στην επιφάνεια της θάλασσας…με τη μελαγχολία στο πρόσωπό του να γίνεται ένα με το γκρίζο του καιρού…


«Ρε φίλε…Όλα καλά?» του λέω… «Σου συμβαίνει κάτι?»


Γυρνάει και με κοιτάει χαμογελώντας οριακά και λέει…


«Χα! Ένας άνθρωπος που με βλέπει “ντυμένο” και μου μιλάει! Όχι ρε φίλε… Δεν είμαι καλά…!Αλλά thanks…»


«Δεν θα σου μιλούσα του λέω, αλλά η απάντησή σου στην κυρία με έκανε να αναρωτηθώ και ότι να σου πω την αλήθεια δεν βλέπω πουθενά στην παραλία πράγματα σου… Τι φάση είσαι?


«Όπως με βλέπεις τώρα… θα με δεις σχεδόν και όλο τον χρόνο…» μου λέει. «Απλά δεν έχω ρούχα… Δεν έχω σπίτι, δεν έχω οικογένεια, δεν έχω τίποτα. Θα μπορούσα με κάποιο τρόπο να φοράω κάτι για να μην προκαλώ φόβο ίσως, αλλά ΟΧΙ! Θέλω να βλέπουν όλοι πως νιώθω μέσα μου… Γυμνός! Από όλους και από όλα!
Από αυτούς που με ανάγκασαν να συνεχίσω να ζω όπως με έφερε ή μάνα μου στον κόσμο! Αυτή που έχασα μαζί με το σπίτι μας και όλα μου τα έγγραφα στις φωτιές του 2007 στο χωριό μου στον Πύργο… Ο πατέρας είχε “φύγει” αρκετά νωρίτερα…
Δεν στα λέω για να με λυπηθείς… Ούτε ψέματα σου λέω… Ανέστη με λένε και νιώθω να χάνω το μυαλό μου, κάθε φορά που σκέφτομαι ότι για το κράτος είμαι νεκρός… Ναι βέβαια… Με ανακοίνωσαν και στα δελτία ειδήσεων… Αυτή είναι η Ελλάδα… Θα μου πεις βέβαια γιατί δεν πας να δουλέψεις κάπου… Μα ποιος θα προσλάβει έναν νεκρό? Δεν έχω επίσημα έγγραφα… Τίποτα… Αλλά δεν έχω και όλα τα άλλα που σου είπα πριν… Προτιμώ να μένω έτσι παρά να ζητιανέψω από οποιονδήποτε ή οπουδήποτε… Και αν εσύ προσπαθήσεις να με βοηθήσεις με δουλειά, κάποιος κάποια στιγμή θα σου ζητήσει κάτι από εμένα.. Ένα χαρτί… κάτι…Μια φωτογραφία μου ίσως…


Δεν έχω εμφανιστεί ποτέ ξανά κάτω στα μέρη μου… Με πληγώνουν τα πάντα εκεί…
Το χωριό μου ήταν πολύ μικρό… Δεν είχα και πολλούς γνωστούς… Εδώ είμαι πραγματικά άγνωστος μεταξύ αγνώστων… Γυμνός μεταξύ…γυμνών…


Ναι! Γιατί όλοι κρύβουν τη γύμνια τους κάτω από τα φανταχτερά τους ρούχα και την τακτοποιημένη ζωούλα τους… Κάτω από την υποκρισία και την κακία που έχουν οδηγό τους για να επιβιώσουν σε μία ψεύτικη κοινωνία, που οι ίδιοι φτιάξανε και συντηρούν…
Γιατί το χειμώνα για κάποιους είμαι ρακοσυλέκτης λόγω της εμφάνισης μου και του πεζουλιού που κοιμάμαι κάτω από ένα υπόστεγο και το καλοκαίρι είμαι ο ανώμαλος γυμνός της παραλίας…


Έτσι λοιπόν φίλε μου… ΓΥΜΝΟΣ…μέσα μου…έξω μου…από όλους και από όλα… Κι έτσι θα μείνω… Μέχρι να αδειάσω…Γυμνός εκ πεποιθήσεως λοιπόν…


Σ’ευχαριστώ που με ρώτησες… Σ’ευχαριστώ που με άκουσες… Γεια χαρά…»
Δεν κατάφερα να βγάλω λέξη… Δεν μπορούσα να καταπιώ τον κόμπο στον λαιμό μου… Ένιωσα τόσο… “γυμνός” απέναντί του… Μα τόσο “γυμνός”…


Σε 4 μέρες θα πάω να ψηφίσω κάποιον καλοντυμένο…γυμνό! Ποιον; Τι; Kαι γιατί;

Τρίτη, Σεπτέμβριος 22, 2009

De-late...

Μάλιστα… De-late γιατί, άργησε να ξεκινήσει, άργησε να τελειώσει, άργουν να μας πείσουν όλοι...

Πάντως, Reality ήταν και πέρασε…

Από τον «τηλεμαραθώνιο» της χαράς των αρχηγών, δεν αποκομίσαμε και πολλά…Δεν καταλάβαμε κάτι διαφορετικό από αυτό που ακούμε, διαβάζουμε και παρακολουθούμε καθημερινά…

Το debate ξεκίνησε με 17 λεπτά καθυστέρηση, δείγμα της συνέπειας όλων των πολιτικών… Περιμένοντας λοιπόν την έναρξη της τηλεμαχίας, σκεφτόμουν, ότι τελικά οι ομάδες γι΄ αυτό έχουν φανατικούς οπαδούς. Γι΄ αυτό την ομάδα δεν την αλλάζεις ποτέ, ενώ το κόμμα και την γκόμενα την αλλάζεις… Γιατί η ομάδα στα ραντεβού της είναι πάντα εκεί στην ώρα της… 8 αρχίζει το ματσάκι? 8:04 έχεις δει ήδη τον Βύντρα να καρφώνει αυτογκολάκι…και 10 παρά τετάρτο ο Πατέρας έχει κάνει ήδη την πρώτη δήλωση παραγοντικού φθηνολαϊκισμού, ενώ εχθές περιμέναμε 17 λεπτά για να ξεκινήσει ένα κρεσέντο αυτογκόλ από τους πολιτικούς αρχηγούς και 3,5 ώρες (!!!) για να τελειώσει το ρεσιτάλ λαϊκισμού…

Αποθέωση ο Τσίμας, ο οποίος ξεκίνησε σχεδόν «εκνευρισμένος» ήδη με τον πρωθυπουργό και αμέσως μετά, όταν ήρθε η ώρα να ρωτήσει τον Γ. Παπανδρέου, με περίσσιο ύφος «λαγνείας», τον κοιτάζει στα μάτια…και του κάνει την πρώτη εύκολη πάσα για να απαντήσει όπως πρέπει…
Ακόμα και στις ερωτήσεις του προς Τσίπρα και Χρυσόγελο, προσπάθούσε να αποκομίσει οφέλη για το ΠΑΣΟΚ. Στον πρώτο με την ερώτησή του περί συνεργασίας αφού λένε τα ίδια σε γενικές γραμμές και στον δεύτερο περί «πράσινου πρόγραμματος» που είναι ίδιο με αυτό του ΠΑΣΟΚ και γιατί μην συνεργαστούν επίσης…

Οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι στα όρια της…μαριονέτας, χωρίς καυτές ερωτήσεις…πλην του Λιάτσου σε κάποια σημεία και του Σρόιτερ.

Γενικά:

Ο Καραμανλής, καλός όπως πάντα, αλλά επαναλαμβάνω…κουρασμένος.
Ο Papandreou, (λόγω America το λατινικό) προσπάθησε να καλύψει την έλλειψη καθαρής σκέψης και ευφράδειας με χαμηλούς τόνους, αλλά δεν είπε κάτι καινούριο, εκτός ότι τελικά θα δανειστεί και αυτός αν χρειαστεί για να καλύψει τις συντάξεις…
Η Αλέκα σταθερή αξία, κινήθηκε πάνω στις «ράγες» του κόμματος…
Ο «πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης» Τσίπρας, σαφώς καλύτερος από τον Αλαβάνο, με πιο άμεσο λόγο, αλλά με το ίδιο ύφος που τον έφτασε να παλεύει για να μπει στη Βουλή…
Ο Καράτζα… μακριά από τον καλό του εαυτό και τις ατάκες του, κράτησε ένα ύφος ήπιο και σοβαρό, προσπαθώντας πάντα να «τσιμπήσει» οφέλη και ψήφους από τα 2 μεγάλα κόμματα…
Ο Χρυσόγελος…καλός στην πρώτη του παρουσία, αλλά κρύφτηκε σε βασικά ερωτήματα, όπως αυτό των Σκοπίων και διευκρίνισε δύο φορές σε παράδειγμα που έδινε, ότι εννοεί την ελληνική Μακεδονία, λες και υπάρχει άλλη…

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο χρόνος και για τα ερωτήματα και για τις απαντήσεις ήταν λίγος, γεγονός που αποδεικνύεται ότι στο 20% των ερωτήσεων δεν δόθηκαν απαντήσεις επί του θέματος, όχι λόγω πολιτικής «ντρίπλας» αλλά λόγω έλλειψης χρόνου.

Τα καλύτερα σημεία ήταν οι ερωτήσεις των πολιτικών μεταξύ τους, αλλά και πάλι χωρίς να έχουμε το μεγάλο μπαμ!

Το βράδυ δεύτερος γύρος…ελπίζω καλύτερος λόγω της διαφορετικότητας…

Πάντως εμείς ακόμα ανήκουμε στους αναποφάσιστους…Στο 17% δηλαδή της ελληνικής κοινωνίας...

(δείτε στη φωτογραφία προσανατολισμό των πολιτικών αρχηγών... Ούτε ένας δεν κοιτάει στην ίδια κατεύθυνση με τον άλλο...)

Δευτέρα, Σεπτέμβριος 07, 2009

H αλήθεια είναι...

...ότι, τα τελευταία χρόνια το marketing της πολιτικής και οι τρόποι προώθησης των μηνυμάτων της, έχουν διαφοροποιηθεί αρκετά και αναπόφευκτα, ακολουθούν τους ρυθμούς ανάπτυξης της σύγχρονης αγοράς.

Στη χώρα μας, μέχρι την νεο-Παπανδρεϊκή εποχή του ΠΑΣΟΚ (για τον Γιώργο μιλάμε), το σκηνικό στη πολιτική διαφήμιση και στα μέσα αυτής άλλαξε 180 μοίρες...

Οι τακτικές άλλαξαν και το ρόλο των διαφημιστικών εταιρειών και των πολλών εκκατομυρίων πήρανε περισσότερο τα ίδια τα κόμματα, που στελεχώθηκαν με νέους ανθρώπους, γνώστες της τεχνολογίας και της "καθαρής" - ευθείας επικοινωνίας.
Το ΠΑΣΟΚ με μεγάλη διαφορά και με άλματα αλα... Μάικ Παόυελ, άφησε πίσω Ν.Δ. και διαφημιστικές ομάδες "αρπακτικών". Από το, σχεδόν μονοπώλιο των ad. "κυβερνήσεων", Σεριάτου (Ashley & Holmes) και Κοτιώνη (Bold Ogilvy) και τα μαγικά πλάνα του Μπιρσίμ... περάσαμε στην απλή συμμετοχή αυτών, στις κατευθύνσεις των εσωτερικών μηχανισμών των κομμάτων και των τμημάτων marketing και επικοινωνίας, που έχουν δημιουργηθεί πλέον, εντός αυτών.

Τα "νέα ήθη" και ανάγκες...επιβάλλουν, σήμερα, WEB TV, Chat Forums, Fan Pages & Profiles σε Facebook. Twitter, Skype, my space & MSN.

Προχθές στη σελίδα μας στο twitter, λάβαμε ένα direct μήνυμα για συμμετοχή στον προεκλογικό αγώνα, από το κυβερνόν κόμμα. Η απάντησή μας (με direct message), ήταν αρνητική και αρκετά επικριτική, σχετικά με την απώλεια της ευκαιρίας για αλλαγή τα τελευταία 5 χρόνια και της πλήρης απαξίωσης του πολίτη και των προβλημάτων της καθημερινότητας του. 25 λεπτά μετά, με οριακά απολογήτικό ύφος, μας ήρθε απάντηση, που λίγο ή πολύ έλεγε, ότι θα κάνουν τα πάντα για να μην απογοητεύσουν ξανά τους Έλληνες και θα σταθούν δίπλα στον κάθε πολίτη για τα προβλήματα της καθημερινότητάς του με γνώμονα πάντα, το συμφέρον της πατρίδας μας.

Μας εντυπωσίασε! Πραγματικά! Ήταν η πρώτη φορά, που...υπήρχε κάποιος...στην άλλη άκρη της γραμμής... Ήταν η πρώτη φορά, που με τέτοια ταχύτητα απάντησαν συγκεκριμένα και επι του θέματος, στον πολίτη, που θυμούνται βέβαια μόνο προεκλογικά, αλλά...απάντησαν. Αλήθεια ή ψέματα...δεν το εξετάζουμε τώρα.

Από την άλλη, σε όλα τα forums, σε όλους αυτούς τους διαδικτυακούς τρόπους επαφής, όπου κι αν έκανες search για πολιτικά πρόσωπα, θα έπεφτες πάνω στις σελίδες του Γιώργου Παπανδρέου. Μπορεί ο καθένας να τον κατηγορήσει για οτιδήποτε, αλλά όχι για την ικανότητά του, τη γνώση και τη συμμετοχή του, στη νέα τεχνολογία. Και αυτό φαίνεται πως το πέρασε και στα νέα spots του ΠΑ.ΣΟ.Κ (δείτε τα links παρακάτω), που έχουν και άλλο χρώμα...και άλλο στυλ! Πραγματικά πολύ καλά, με άμεσα μηνύματα και ξεκούραστα σε ήχο και μάτι.

Για τα υπόλοιπα κόμματα δεν θα αναφερθούμε καν...αφού νομίζουν ότι ο λαϊκισμός (για Κ.Κ.Ε και ΛΑ.Ο.Σ μιλάω κυρίως), είναι ταυτόσημος με τα ακαλαίσθητα μηνύματα και το "αρχαίο" (ουτε καν 70's) branding & styling.

Σε πιάνει μελαγχολία μόνο που τους βλέπεις... Ακόμα και στο επιλεκτικά απλό ντύσιμό τους, που θυμίζει Αυλωνίτη (βλ. Καρατζαφέρη) και Βασιλειάδου (βλ. Αλέκα). Έβλεπα τον Καρατζαφέρη στη συνέντευξη τύπου στη Θεσσαλονίκη με "πλάτη" (backdrop), ενα βλαχο-ξεθωριασμένο μήνυμα και μπροστά κάτι λουλούδια από νεκροταφεία. ΗΜΑΡΤΟΝ λέω... Εντάξει ρε φίλε... Δεν έχετε λεφτά (και καλά- μην το αναλύσομε κιόλας), αλλά θα μπορούσατε να έχετε γούστο!

Για τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ ή ΣΥ.ΡΙΖ.Α ή όπως αλλιώς θέλουν...λυπάμαι να μιλήσω, γιατί κατάφεραν πλέον να μην ύπάρχουν πουθενά. Mediaκα βέβαια, πέσανε εκ των έσω (και τα καταφέρανε), να φάνε το μεγάλο τους "όπλο" που ακούει στο όνομα Τσίπρας, ο οποίος, επί των "καθαρών" ημερών του, προσπάθησε κι έδειξε ένα άλλο, πιο σύγχρονο πρόσωπο της αριστεράς, από τις αφίσες του...μέχρι τα spots!

Η αλήθεια είναι... ότι οι εποχές αλλάζουν... Το ίδιο κι εμείς... Ας το καταλάβουν αυτοί που θέλουν να τους ακολουθήσουμε, αφού σε μια "illustration" κοινωνία που ζούμε, η εικόνα (καλώς ή κακώς) έχει ρόλο πρωταγωνιστή!


Δείτε εδώ, τα πρώτα τηλεοπτικά σποτ του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

http://www.youtube.com/watch?v=L_m6A3vPxU0

http://www.youtube.com/watch?v=x0HhloGmpzI&feature=SeriesPlayList&p=D7EB51AC8278ADCB

http://www.youtube.com/watch?v=1Ty6F3RNNtc&feature=SeriesPlayList&p=D7EB51AC8278ADCB&index=2

Πέμπτη, Σεπτέμβριος 03, 2009

Οι τελευταίες μέρες ενός...κουρασμένου Πρωθυπουργού!

Εκλογές λοιπόν, σε μια Ελλάδα πιο ανέτοιμη από ποτέ! Ο πρωθυπουργός ξάφνιασε ακόμα και τους «δελφίνους» θα έλεγε κανείς!
Απόφαση αυτοκτονίας λέει η απογοητευμένη βάση της Νέας Δημοκρατίας...
Απόφαση δραπέτευσης λένε στο ΠΑΣΟΚ...
Απόφαση ευθύνης λέει ο ίδιος ο Κωστας Καραμανλής...
Σωστή απόφαση θα πούμε εμείς, με την ελπίδα για οριστική λύση της παρακμάζουσας πολιτικής σκηνής της χώρας μας, από το 1996 και μετά...

Τα μικρότερα κόμματα, θεωρώ πως είναι πάντα έτοιμα για εκλογές, ακόμα και αν τους πεις ότι σε 2 ώρες ψηφίζουμε...

Το να κάνουμε προβλέψεις δεν θα αλλάξει κάτι, στην λαϊκή εντολή της 4ης Οκτωβρίου σε οποιοδήποτε κόμμα, ούτε θα ανακαλύψουμε τον τροχό αν πούμε ότι το κυβερνών κόμμα, ξεκινάει με ισχυρό disadvantage!

Tα όργανα άλλωστε ξεκίνησαν από νωρίς. Ο Μιχάλης Λιάπης εκτός ψηφοδελτίου με δική του απόφαση και με βαριές κουβέντες και αιχμές προς τον πρωθυπουργό, στη δεύτερη επιστολή του...
Κωνσταντάρας και Γαρουφαλιάς... προσχώρηση στον ΛΑ.Ο.Σ.!
Σουφλιάς – Ντόρα... χαμογελούν για την επόμενη μέρα των εκλογών... που προκάλεσαν και πίεσαν και αυτοί για να γίνουν... και να πάρουν σειρά...

«Ζυμώσεις» πολλές... Ημέρες λίγες... για όλους... και κυρίως για την επόμενη μέρα της Ελλάδας που ακόμα ταλαιπωρείται από επικίνδυνους μνηστήρες της πρόσκαιρης εξουσίας και του προσωπικού συμφέροντος...

Εδώ θα είμαστε όμως και τις επόμενες μέρες για να δούμε τη συνέχεια των τελευταίων επεισοδίων.

Κουρασμένοι όμως κι εμείς... όπως ο Πρωθυπουργός!